Во средата наутро Душко Вукобрат од Книн, Хрватска и неговиот колега од Турција спасиле две деца од киднапирање во германскиот град Боблинген.

Вукобрат, кој по професија е багерист и работи на градилиште, вели дека немал поим што ќе се случи тој ден и дека тој и неговиот колега ќе спречат голема трагедија.

- Се изгледаше дека ќе биде обичен работен ден. Сепак, не беше така. Дојдовме на работа околу седум часот, утринско кафе, додека се загреваа машините, работевме јас и мојот колега од Турција. Околу пет до осум отидов да земам чакал, а на враќање гледам колега како скока од каналот. Ми покажува да го возам багер кон автомобилот за да го затворам патот, гледам човек како ја затвара задната врата од комбе чија вратата беше замаглена. Тој го грабна едното дете, ние другото го извлековме на страна, а потоа киднаперот сакаше да побегне, но не му дозволивме. За кратко време пристигна полицијата и многу луѓе. Децата се спасени и тоа е најважно - изјави Вукобрат.

Во Германија работи веќе четири години, а вакво нешто досега немало. Како што вели, тоа е мирно место каде има многу луѓе од земјите на поранешна Југославија.

- За три минути веќе имаше 40 полицајци, а дотогаш немаше шанса да избега бидејќи ние двајца сме силни. Кога дојдоа родителите имаше многу плач, викање, но среќа децата останаа живи. Прво ги прегрнаа децата, а потоа мене и колегата. Луѓето се благодарни од се срце, тоа е тешко да се опише со зборови. Имаме работнички контејнер полн со храна и пијалоци кои ни ги донесоа во знак на благодарност, ни пуштаат музика на улица, не поздравуваат - рече Вукобрат.

Тој додава дека киднаперот е локалец, Германец и дека го држеле додека не дојде полицијата.

- Му ги украдовме клучевите, немаше шанса да избега. Беше вооружен, имаше нож, опојни средства за да го онесвести детето, а подоцна во полиција признал дека сакал да ги силува - тврди Вукобрат.

Тој нагласи дека не очекува никаква награда, но потсетува дека најголема сатисфакција е што децата се живи и здрави.

- Најважно е што го видовме, што се случивме и итно реагиравме. Во тие моменти човекот добива некоја посебна сила, а прегратката на родител упатена до децата, а потоа и кон нас, ќе ми остане во сеќавање додека сум жив - додаде Вукобрат.

Фото: Принтскрин/Фејсбук