Иако американскиот претседател Доналд Трамп јавно покажа ентузијазам американските нафтени компании да ги искористат огромните ресурси на Венецуела, познавачите на индустријата велат дека враќањето не е ниту брзо, ниту сигурно.

Извори од нафтениот сектор за Си-Ен-Ен изјавија дека интересот на компаниите за инвестирање во Венецуела во моментов останува многу слаб. Причините се бројни: политичка несигурност, пропадна инфраструктура, ниски цени на нафтата и лоши искуства од минатото , вклучително и запленување на средства на американски компании.

- Амбициите на претседателот не се совпаѓаат со интересите на индустријата. Ситуацијата на терен е премногу ризична - изјави добро информиран извор.

Белата куќа испраќа оптимистички пораки

За разлика од индустријата, Белата куќа тврди дека американските нафтени компании се подготвени да инвестираат многу за обнова на нафтената инфраструктура на Венецуела. Исто така, беше објавено дека министерот за енергетика и државниот секретар ќе водат разговори со компаниите за евентуално враќање на венецуелскиот пазар.

Сепак, неколку извори наведуваат дека компаниите засега избегнуваат какви било конкретни обврски.

Огромни резерви, но уште поголеми ризици

Венецуела има најголеми докажани резерви на нафта во светот, но самото тоа не е доволно. Обновата на производството бара десетици милијарди долари инвестиции и долгорочна политичка стабилност, која во моментов не постои.

Според проценките на „Ристад енерџи“, самото одржување на сегашното производство би барало околу 53 милијарди долари инвестиции во следните 15 години, додека враќањето на нивото од деведесеттите години би барало дури 183 милијарди долари до 2040 година .

Дополнителен проблем е што поголемиот дел од венецуелската нафта е „тешка“, поскапа и покомплицирана за рафинирање , додека цените на суровата нафта во моментов се ниски, што ги обесхрабрува ризичните инвестиции.

Шеврон во најдобра позиција

Аналитичарите истакнуваат дека само неколку американски компании имаат капацитет да работат во Венецуела. Најдобро позиционирана е „Шеврон“, која е единствената голема западна компанија што останува присутна во земјата и денес произведува околу 150.000 барели дневно, со посебна дозвола според санкциите.

Од друга страна, „ЕксонМобил“ и „КонокоФилипс“ имаат болни искуства - нивните средства беа национализирани од Уго Чавез , а споровите вредни милијарди долари сè уште траат.

- Венецуела има рекорден број тужби за експропријација. Тоа е огромен црвен аларм за инвеститорите - предупредуваат експертите.

Заклучокот на индустријата е јасен: Венецуела не е единствената опција за американската нафта - а во сегашните услови, дури ни најатрактивната.