Светот гладува, пропаѓа, а светските лидери го туркаат на работ на светска војна, такви се тоновите на написот на Михаил Горбачов за Тајм во 2017 година. Последниот претседател на СССР, кој почина на 92-годишна возраст, беше човекот најзаслужен за крајот на Студената војна и последователното обединување на Европа и добитник на Нобеловата награда за мир во 1990 година, уште пред  пет години пред руската агресија врз Украина, тој напиша дека денес оние што ја водат светската политика се „збунети и изгубени“.

„Едноставно, ниеден проблем денес не е поитен од милитаризацијата на политиката и нова трка во вооружување. Најважното нешто мора да биде да се запре и да се стави крај на оваа деструктивна трка“, напиша тој, поврзувајќи се со написот на Њујорк Тајмс од 23 декември 2016 година за изјавата на Владимир Путин дека „воопшто не е изненаден од изјавата на Доналд Трамп дека САД треба да ги зголемат своите нуклеарни капацитети“. Путин потоа објасни дека Трамп, всушност, отворено најавувал такви работи за време на изборната кампања. Горбачов го опишува таквиот свет како „премногу опасен“, свет во кој се повеќе војски, тенкови и други оклопни оружја се трупаат низ Европа.

„НАТО и руските сили и оружје, кои до неодамна беа распоредени на големи растојанија едни од други, сега стојат еден спроти друг, така што директно се гледаат еден во друг преку бришаниот простор“, пишува Горбачов. И додека истите овие земји се борат да ги покријат основните потреби на своите граѓани со нивните национални буџети, нивните воени трошоци растат. Парите лесно се трошат на софистицирано оружје чија деструктивна моќ е споредлива со оружје за масовно уништување, како што се подморниците чија една линија на проектили е доволна за уништување на половина континент. Или одбранбени ракетни системи кои ја поткопуваат стратешката стабилност. Дури и таквите описи на Горбачов, т.е. од перото на некој кој добро знае како е да се живее со прстот на црвеното копче и да ја има истата ситуација во обратна насока, се доволни да ти испратат ладни трнења по рбетот.

И тогаш Горбачов истакнува: „Политичарите и воените лидери даваат сè повоинствени изјави, а нивните одбранбени доктрини стануваат сè поопасни“. На овој воин крик се придружуваат коментатори и ТВ водители. Сè изгледа како светот да се подготвува за војна“. Горбачов потоа се сеќава на сето она што тој и Роналд Реган го постигнале; започнаа механизми за нуклеарно разоружување, при што беа уништени 80 отсто од оружјето, „без ничија безбедност да се загрози“. А тоа беше можно само затоа што СССР и САД, овие две земји, заеднички изјавија дека нуклеарната војна едноставно не може да доведе никого до победа, дека ничија победа во неа е едноставно невозможна и дека затоа никогаш не смее да се случи. Тогаш двете велесили се согласија да не бараат начини за стекнување воена супериорност над другата, а светот здивна.

„Се сеќавам на состанокот на Политбирото во 1986 година на кој разговаравме за одбранбената доктрина. Предложениот нацрт ги содржеше следните зборови: „Одговор на нападот со сите расположливи средства“. На таквиот израз тогаш се спротивставија членовите на Политбирото. Сите се согласија дека нуклеарното оружје мора да служи само за една цел, да се спречи војна и дека крајната цел мора да биде свет без нуклеарно оружје“, потсети Горбачов на времињата кои се неверојатни, ги прават многу поразумни од денешната политичка реалност.