Ема Ешфорд, виш соработник во Центарот за стратегија и безбедност на Скоукрофт, истакнува дека влезот на Финска во НАТО може да создаде повеќе проблеми отколку придобивки.

Долгата граница на Финска со Русија ќе биде „стратешки кошмар“ за НАТО, изјави Ешфорд за  Блумберг.

Според Ешфорд, за да и наштетат на Русија, лидерите на САД и НАТО не ги земаат предвид трошоците за приклучување кон новите држави, додека има само два очигледни предности на оваа одлука: симболично, односно демонстрација на солидарност и технички, поради фактот што сојузот на Финска ќе биде посилно поврзан со нивното членство во ЕУ.

„Во сите други аспекти, членството на Финска и Шведска е сложено и загрижувачко прашање“, рече Ешфорд.

Значи, двете земји имаат високо развиени економии, благодарение на кои би можеле да придонесат за технолошкиот потенцијал на НАТО, а воено се посилни од многу други европски земји.

„Меѓутоа, од гледна точка на целата алијанса, а особено на САД, придобивките веќе не се толку очигледни“, нагласува таа.

Според неа, армиите на Финска и Шведска долго време се фокусирани на заштитата на сопствените територии, па нивниот придонес во заедничката одбрана е многу сомнителен. Дополнително, можно е никогаш да не се исполнат обврските на Хелсинки и Стокхолм за зголемување на воените расходи и зајакнување на нивниот потенцијал, поради што американската воена моќ ќе биде искористена „за џабе“.

„Историјата учи дека најверојатниот исход е дека кога ќе дојде време Вашингтон да се сврти кон Азија, Америка ќе мора да се грижи за уште две земји“, предупредува експертот.

Како што истакнува Ешфорд, членството на Шведска се уште има одредени стратешки предности за НАТО поради поголемата контрола над Балтичкото Море.

Финска и Русија имаат повеќе од 1.300 километри заеднички граници „отворени за руски воени закани“, тврди таа.

„Има многу други причини за претпазливост, како што е стравот на должност дека приемот на нови членки ќе ја направи алијансата уште понезгодна. Не е потребно генијално да се предвиди дека управувањето со 32 земји ќе биде уште потешко од 30“, вели таа, потсетувајќи дека членките на НАТО во никој случај не се едногласни.

Според неа, пред да ги одобрат апликациите на Стокхолм и Хелсинки, политичарите треба да ја разгледаат стратешката слика во целина и да размислат дали овој чекор ќе ја зајакне алијансата или не.

„Од член 10 од Повелбата на НАТО произлегува дека сегашните членки можат да поканат нови држави доколку придонесат за безбедноста на северноатлантскиот регион. Според овој критериум, стратешката одлука за прием на Шведска и Финска не гарантира успех“, рече Ешфорд.