Жителите на Алјаска дивидендите од Постојаниот фонд се нешто што многу го сакаат, иако нивната политика на доделување понекогаш е контроверзна. За оние кои се тоа го гледаат од страна, ова е куриозитет. Годишната исплата се појавува и на насловните страни кога почне, со наслови од типот „Алјаска им дели пари на луѓето“ и обично брзо паѓа во заборав.

Во последните години, сепак, се појавило интересирање за она што стои зад оваа приказна. Во време кога има малку работа, кога владее нееднаквост меѓу луѓето и кога автоматизацијата се заканува да прави метеж во економијата, веста дека некоја држава може да пружи редовни, гарантирани приходи во вид на минимална заработка која ја прима секој граѓанин без разлика на староста, тоа дали има или нема работа или неговиот социјален статус, таква вест звучи се подобро и подобро. Барем нејзината минијатурна верзија.

-Дивидендата која ја дава Алјаска отприлика нешто најблизу до што светот дошло кога е во прашање универзалниот основен приход-смета Скот Сантенс, еден од најголемите заговорници на интернет исплата на основните приходи.

Тој вели дека овој основен приход може да им помогне на граѓаните во борба против влијанието на климатските промени. Барак Обама, претседателот на САД , во текот на посетата на Алјаска се фокусирал на тоа да ја нагласи опасноста по тој регион од загревањето кое го предизвикува човекот.

Постојаниот фонд на Алјска е воспоставен од 1976 во средината на бесот предизвикан од откривањето на нафтата, кога започнала изградбата на нафтовод преку Алјаска , а државата во рок од неколку години добила приходи од 900 милиони долари врз основа на издадени дозволи за бушење во Парадхоу Беј, најголемото нафтено поле во Северна Америка.

Жителите на Алјаска сфатиле дека нивните огромни резерви на нафта сепак на крајот се ограничени, па така го покажале долгорочното размислување кое ретко се гледа во денешната политика.

Гласале за дополнување на амандмани во Уставот со кои се основа фонд кој ќе зачува дел од приходите од нафта за идните генерации.