Пред неколку недели Русите најавија „оперативна пауза“ во Донбас.

Ваквите паузи се сосема нормални за време на војните со висок интензитет – како поради оштетување на инфраструктурата, логистиката и персоналот, така и поради фактот што воените резерви треба да се надополнат.

Едноставно, армиите треба да одморат за да се прегрупираат и „освежат“, но ако е вообичаено ова да се најавува на сите ѕвона, не е. Се чини дека мора да има некоја друга причина зошто активноста на руската армија наеднаш опаднала, пишува Телеграф.

Артилерискиот оган значително се намали, а офанзивата е значително помала. Мора да се признае, ова беше неутрализирано со фрлање неколку проектили кон поголемите градови, веројатно само за да ги потсети на присуството на војската.

И додека Русите се фокусирани на прегрупирање во Донбас, Украинците почнаа да напаѓаат цели на фронтот Керсон, на југ.

Украинците всушност зедоа повеќе територија од Русија на југ отколку што Русите им одзедоа во Донбас. Поради ова, руската воена активност е намалена, Русите играат на достигнување, обидувајќи се да брзаат со своите средства и војници да го одбранат Херсон на југ.

Херсон е стратешки многу важен - тоа е стратешка бариера што минува низ Украина од Крим до Киев и единственото упориште што го имаат Русите северно и западно од реката Днепар.

За Украинците тоа е и патот до Крим, од каде што треба да вршат притисок врз Русите ако сакаат да ги протераат од целата земја. Ако Русите се чувствуваат загрозени на Крим, и таму ќе ги повлечат единиците од Донбас.

Згора на тоа, за време на оваа руска „оперативна пауза“, Украинците конечно почнаа да користат подароци од Запад, првенствено во форма на артилериски системи со подолг дострел за напад на цели на југ. Се разбира, мислиме на системите на Химарс.

Украинците во последните петнаесет дена гаѓаат командно-контролни позиции во периметар до 70 километри од нивните позиции. Целите вклучуваат командни пунктови, локации за комуникација, радари за противвоздушна одбрана итн. Нивното уништување ја дислоцира воената моќ.

Овој опсег значи дека - општо земено - тие се насочени кон штабовите на бригадата и дивизиите, а не штабовите на четите и баталјоните. Логиката на војната е - повредните работи се чуваат што подалеку од првата линија на бојното поле за заштита. Артилерија со поголем дострел ја нарушува таа логика. Второ, Украинците удрија и депонии за руска опрема.

Судејќи според видеата од пожарот што ги видовме на социјалните мрежи, Украинците таргетираа депонии на ниво на бригада, дивизија и корпус, па затоа најмногу гориво и муниција.

Ова има еден многу едноставен ефект: Русите сега треба да ги транспортираат сите тие залихи на цели 100 километри, наместо 30 километри, за да ги снабдат првите линии со залихи.

Русите, кои се потпираат на артилериски метод на војување, а артилеријата е исклучително логистички интензивна, веројатно не се во можност да достават доволно залихи до линиите на фронтот во овој момент за да направат понатамошни офанзиви. Најверојатно, тие можат да се бранат само на фронтот Керсон.

Украинците почнаа да удираат и по мостовите на реката Днепар. Со други зборови, тие се мостовите што ги поврзуваат Русите од линијата на фронтот со задниот дел на нивните сили.

Вакви мостови има само два, тие се уште не се уништени, но се уништени од кратери кои го отежнуваат минувањето на тешката логистика и движењето на тенковите и борбените возила на пешадијата.

Методот на разбивање на воената сила на непријателот веројатно отсекогаш бил горе-долу ист, со мали варијации: прво се постигнува команда и контрола, потоа општата логистика, а потоа имате цело време на светот да „играте“ со непријателскиот ум.

По второто, украинската влада во неделата објави дека ќе биде во Керсон до септември. Зеленски веќе зборуваше за милионската армија која маршира кон Керсон.

извор: б92