Повеќе ни воените аналитичари на Си-Ен-Ен, Скај Њуз и други американски и европски медиуми не можат да изнесат аргументи за да се обидат да ја убедат јавноста дека големата украинска офанзива кон Херсон сè уште има шанси за успех. Од тоа се откажаа и проукраинските блогери и јутјубери.

Така, разузнавачката служба на британското Министерство за одбрана, која во последните месеци се трансформираше во агенција за известување (барем што се однесува до Украина), вели: „Операцијата има ограничени непосредни цели, но украинските сили веројатно постигнале степен на тактичко изненадување; искористување на лошата логистика, администрација и лидерство во руските вооружени сили“. Ниту британските воено разузнавачки аналитичари не успеаја да истиснат нешто пооптимистичко. А што се тие е „веројатно“.

Слаб и бавен напредок

Ако украинските напади продолжат со ист интензитет, па дури и да се засилат, со оваа брзина на напредување, украинските трупи ќе стигнат до Херсон напролет. Извештаите дека украинските сили ги пробиле руските одбранбени позиции во првите часови од офанзивата не беа целосно точни. Имено, украинските сили успеаја да ја поместат руската одбранбена линија на само неколку места. И во исто време ослободија некои села и села.

Пробивот на руските одбранбени линии би се случил доколку украинските оклопни сили успеале да навлезат десетици километри длабоко во многу правци и да се заглават меѓу руските сили. Ова би резултирало со руско масовно напуштање на претходно воспоставените позиции и целосно растурање. И што на крајот ќе доведе до брз пробив на Херсон. Сепак, нема ништо од тоа. Напротив, напредокот на Украина се мери со неколку километри.

Сосема очекувано. По битката за Киев, каде што украинските бранители ја прекинаа руската офанзива со одлучна одбрана и решителната одбрана на Харков, украинската армија не победи ниту една голема битка. Особено не навредливо. Не можеше да се очекува дека таа одеднаш ќе успее во голема офанзива на југ.

Дотолку повеќе што и Русите не спиеја. Постојаните украински офанзивни најави на крајот резултираа со руско влечење (според украинските проценки) меѓу 20 и 25 илјади војници на десниот брег на Днепар.

Русите ископале ровови длабоки стотици километри и дополнително ги зајакнале со утврдени позиции. Додадете ја на тоа руската супериорност во артилериската моќ, и украинските генерали знаеја дека нивните изгледи се многу мали. Затоа, слабиот интензитет на украинските напади не е изненадувачки.

Колумната ја пишува независен воен аналитичар

Повеќе детали на Индекс.хр

Фото: ЕПА/SERGEI ILNITSKY