Принципите на одгледување и воспитување на децата се разликуваат од земја до земја, а овие разлики се особено видливи ако воспитувате дете некаде во светот како странец. За Германците постои непишано правило дека се многу организирани и донекаде крути, но и дека ги воспитуваат своите деца сосема невообичаено за странците.

Меѓу оние кои го доживеале сето ова е Американката Сара Заске, мајка и авторка на книга за воспитување деца во Германија, која извесно време живеела таму.

Таа за магазинот „Тајм“ раскажа за своите искуства.

„Кога првпат отидов на игралиштето во Берлин, не можев да поверувам во она што го видов - сите родители беа заедно, пиеја кафе, не обрнувајќи внимание на своите деца кои висат на некој уред на шест метри над купот песок. Каде беа меките влошки? „Известувања за одговорност?“ изненадено праша Сара.

Спротивно на стереотипите, повеќето германски родители што ги запознала не се строги, вели таа. Тие придаваат големо значење на независноста и одговорноста на децата.

„Тие родители во паркот не ги игнорираа своите деца; им веруваа“, вели таа, истакнувајќи неколку изненадувачки работи што родителите ги прават во Берлин.

Не форсираат читање

„Во градинките во Берлин имаат посебен однос кон учењето и читањето на децата. Всушност, наставниците и другите родители ме обесхрабруваа да ги учам децата да читаат. Кажано им е дека тоа е нешто посебно што децата го учат заедно кога почнуваат основно училиште. Градинката е време за игра и социјално учење. Но и во прво одделение учењето не се форсира. Нашето основно училиште нуди полудневна настава со дури два одмори на отворено. Но, немојте да мислите дека овој релаксиран пристап значи лошо образование: Според проценката на Организацијата за економска соработка и развој од 2012 година, германските 15-годишници постигнуваат многу над меѓународниот просек во читање, математика и наука, додека нивните американски врсниците под притисок заостануваат“, забележува Сара.

Ги охрабруваат децата да си играат со оган

Таа раскажува и како еден ден нејзината ќерка дошла возбудена со порака од училиште - планот бил да се направи проект со пламен.

„Дали би и дозволил да запали свеќи и да експериментира со кибритчиња? Заедно запалевме свеќи и запаливме работи со нив, безбедно. Беше прекрасно. Сепак, таа беше единственото дете чии родители не и дозволија да пушти огномет на новогодишната ноќ“.

Ги пуштаат децата речиси секаде сами

Повеќето основци во Германија одат на училиште и во околината без родители, вели Сара. Некои дури и сами се возат со метро.

„Германските родители, се разбира, се загрижени за безбедноста, но тие обично се фокусираат на сообраќајот, а не на некој друг вид на опасност, како што се киднапирањата, бидејќи за среќа, што се однесува до странците, ги нема многу. И шетањето без родителски надзор или таканаречената независна мобилност е добро за децата“, ги цитира таа зборовите на експертот.

Имаат забава пред да одат на училиште

На Сара една нејзина пријателка од Берлин ѝ кажала дека меѓу трите најголеми животни настани е почетокот на прво одделение.

„Потоа во Берлин има огромни прослави на училиште - во сабота, а како подарок добивате џиновска чаша со големина на дете исполнета со се, од моливи до часовници до слатки. Потоа следува уште една забава со семејството и пријателите. Децата со нетрпение го очекуваат ова со години. Тоа сигнализира голема промена во животот и се надеваме дека поттикнува ентузијазам за учење“.

Секој ден ги носат децата надвор

Германците се водат од таа позната изрека – не постои лошо време, само несоодветна облека.

„Во училиштата постојано се нагласува колку е важно времето да се поминува надвор, па оттука и таканаречената градина во градинка. Тоа е видливо и на многубројните игралишта во Берлин. „Колку и да е студено и сиво, а во Берлин е прилично студено, родителите сепак ги собираат децата и ги носат во парк или сами ги испраќаат“, вели Сара.

За крај, Сара истакнува дека и требало долго време да ја пушти својата осумгодишна ќерка сама да шета во нивното маало, бидејќи во него има густ сообраќај. 

„Но, направив еден мал чекор. Ја пуштив сама да оди во пекара, веднаш до нас. Првиот пат кога го стори тоа, таа се врати целата среќна, гордо ми ги подаде кифличките што сама ги купи. Сфатив дека нема потреба да и кажам дека нејзината мајка цело време била на балконот и ја гледала“.