Иранските власти убиле 694 лица помеѓу 1 јануари и 15 јули оваа година, објави „Амнести интернешнл“. Тоа го сочинуваат во просек по 3 егзекуции на ден.

„Големиот број на егзекуциите во Иран во првата половина на оваа година е мрачна слика на работата на земјата која спроведува однапред планирани, судски изречени убиства во огромен размер“, изјавил Саид Бумедуха, заменик-директор на програмата на „Амнести интернешенел“ во Средниот Исток и Северна Африка.

„Ако властите во Иран го задржат тоа застрашувачко темпо, до крајот на годината најверојатно ќе видиме над 1 000 егзекуции, исполнети со одобрение на режимот“,  додал тој.

Секоја година иранските власти признаваат за извршување на одреден број смртни казни. Вистинскиот број на егзекуции сепак често е доста повисок.

На 15 јули 2015 година, властите во Иран официјално признале за извршени 246 егзекуции. „Амнести интернешенел“ тврди дека има веродостојни информации за други 448 егзекуции, извршени во истиот период.

Според официјалните податоци, во 2014 година биле егзекутирани 289 луѓе, но сигурните извори на невладината организација посочуваат дека вистинскиот број надминува 700 луѓе.

„Амнести интернешенел“ е најголем противник за примената на смртната казна. Од организацијата нагласуваат дека постоењето на овие казни во Иран е уште загрижувачко, бидејќи тие се наплатуваат од судови, кои се далеку од независни и непристрасни.

Судските процеси во земјата имаат бројни недостатоци, приведените често немаат пристап до адвокат за време на истрагата, а процедурите за жалба, помилување и ублажување на казната воопшто не се соодветни, посочуваат од „Амнести интернешнл“.

„Властите во Иран треба да се срамат од фактот дека убиствата на стотици луѓе без воопшто да се грижат за основните гаранции за правично судење“, изјавил Саид Бумедуха.

Обвиненијата најчесто вклучуваат шверц на дрога, „непријателство против Бога“ и „корупција на земјата“. Меѓу жртвите често паѓаат луѓе во нерамноправна положба, како и претставници на етнички или верски малцинства, вклучувајќи сунити и курдски политички затвореници.

„Ние сме жртви на глад, сиромаштија и мизерија, испратени на несреќата преку сила и без нашата желба ... Ако имавме работа, ако не ни е потребна помош, ако можевме да го промениме својот живот и да ги прехраниме своите деца, зошто ќе ни треба да тргнеме по пат кој ни гарантира смрт?“, напишале во писмо во јуни 54 затвореници кои чекаат извршување на смртна казна во затвор во близина на главниот град Техеран.

Осудените на смрт во Иран често се принудени да чекаат за извршувањето на пресудата, оставени целосно несвесни за својата судбина. Во многу случаи тие дознаваат за егзекуцијата едвај неколку часа порано, а понекогаш блиските на егзекутираните дознаваат за злосторствата неколку дена или неколку недели подоцна.