Конфучие (Кунг Чиу-вистинското име) бил обичен човек, но неговото учење често го нарекуваат религија. Целокупното негово учење се заснова на морал, етика и принципи на меѓусебна интеракција на луѓето.

Тој бил еден од првите кои ја предложиле идејата на високоморално хармонично општество. Златното правило на неговата етика би звучело вака:

„Не прави им го на другите тоа што не сакаш тебе да ти го прават“

Неговото учење било општоприфатено, посебно како идеолошка норма на ниво на државата, а останало популарно скоро 20 векови.

Неговите мисли се едноставни и разбирливи за секој човек - веројатно затоа што влијаат инспиративно:

-Среќа - тоа е кога те разбираат, голема среќа - кога те сакаат, огромна среќа - кога сакаш ти.

-Природата ни дала по две очи и по две ува, а само еден јазик, за да би можеле да гледаме повеќе и слушаме, а помалку да зборуваме, бидејќи никогаш не може да се кажат толку мудрости колку што може да се премолчат глупости.

-Најтешко е да имате работа со жени и мали луѓе. Ако им се приближиш, ќе престанат да бидат жедни, ако ги држиш подалеку од себе, стануваат бесни.

-Ако мразиш - значи дека ќе те победат.

-Пред одмазда - ископај два гроба.

-Всушност, животот е едноставен, но ние настојуваме да го комплицираме.

-Совети прифаќаме капка, по капка, но затоа ги делиме со ампери.

-Поради само еден збор човек често го сметаат за мудар, а исто така и поради еден збор, често го сметаат за глуп. Навистина мора добро да внимаваме што зборуваме.

-Јас не се лутам ако луѓето не ме разберат, - се лутам ако јас не ги разберам луѓето.

-Не е голем оној, кој никогаш не паднал, голем е оној кој паднал и станал.

-Уште во младоста треба да го почувствувате стапот на кој ќе се потпираш во староста.