Некако почетоциве на колумнава беа со цел диети, слабеења, исхрани и остали девојачки дешавања, се со цел да сподел дел од моево лично искуство, за да ви помогнам и да ве мотивирам вам кои не успевате сами. На сите нас ни треба едно буткање нанапред, клоца во задник, за да ни текне каде и како си штетиме. Некој сам си ја мава, некој чека општеството да го плесне, некој од најблиските, зависи, сите сме различни, сите сме дел од ова време, а се спојуваме само во две работи, сите исто сакаме и сите исто мразиме.

Е сега, бидејќи сум далеку од рецепти за безглутенски лебови и броење на оброци во текот на денот, патот по кој што сами си тргнаа колумниве ме доведе до моментот каде што ви ја давам душата на тацна. Можеби не сто посто, се уште не сте подготвени за целосната слика, но доволно, за да секојдневно добивам пораки во инбокс кои ми велат дека јас сум им мотивација за да продолжат, да се надградат и дури и да живеат.

Јас заради вас, се сеќавате?

Целата колумна на Ивана Кнез читајте ја на Женски магазин.