Во Италија наоѓате историја каде и да се свртите. Древните цивилизации и царства се граделе едни над други, како слоеви торта. Селаните и денес за време на работата на поле, наоѓаат керамика, што може да им зададе главоболка на оние кои се занимаваат со урбани планови. Во Рим на пример, каде од секоја ископана дупка извираат векови на историјата, градските власти веќе со години имаат проблем со плановите за ширење на подземната железница.
Сместен на дното на италијанската чизма, Лече некогаш било клучен центар на Средоземјето. Таму поминувале разни освојувачи, Грци и Римјани, Османлии, Нормани и Лангобарди. Во почетокот на минатиот век под главниот градски плоштад е ископан римски амфитеатар.
Фагиано знае се за неочекуваните откритија под земјата. Во приземјето сакал траторија, а со сопругата планирал да живее на катот над неа. Неговите синови студирале во Рим, кога ги повикал да дојдат во Лече да му помогнат, верувајќи дека работата ќе биде готова за недела дена.
Но, неделата брзо поминала бидејќи таткото и синовите откриле лажен под кој ги одвел до непознати подземни катови. Тогаш наишле на гробницата на античко население од Апулија, Месапи, простор што Римјаните го користеле за складирање на житарици и подрум на француска капела во која редовно се подготвувале телата на мртвите.
Работата наскоро се проширила и добила незамисливи размери. Гледајќи како мажите непрестајно возат градежен материјал сомнителните соседи ги пријавиле во полиција. Инспекторите потоа забраниле ископување, објаснувајќи и на главата на семејството дека не може да води приватно археолошко наоѓалиште.

После година дена на Фагиано му е дозволено да продолжи со „водоинсталационите“ работи, но под услов да ги надгледува некој од археолозите. Подземното богатство само извирало ... Древни вази, римски божици за осветување, антички прстен со христијански симболи, средновековни предмети, скриени фрески и многу друго.
Сега таму е изложено се што ископал Фагиано со синовите.
„Куќата на Фагиано ја сочинуваат слоеви кои ги претставуваат речиси сите периоди од историјата на градот“, вели експертот за културни богатства Џовани Гтангреко, поранешен надзорник на археолошки ископувања.
Годините си одминуваа, синовите се вратиле на секојдневните обврски и живот, а градските власти го поттикнале Фагиано да продолжи со ископувањата.
На новинар му признал дека во секојдневното барање на историски вредности станал помалку опсесивен.

„Во еден момент повеќе не можев. Планирав се да закопам и да се правам како ништо да не се случило. Но тоа чуство ми помина“, вели Фагиано со насмевка.
Денес зградата е позната како Музеј Фагиано, независно археолошко наоѓалиште со одобрение на градските власти. Метално спирални стубови кои посетителите ги водат во подземен свет, а историските слоеви се одвоени со стаклени подови.
Фагиано е среќен поради својот музеј но не ја заборавил ниту траторијата. И да, во меѓувреме ја пронашол бараната цевка. Всушност била оштетена, но оттогаш купил уште една зграда и планира во неа да отвори траторија. Конечно. А лопата во раце веќе не планира да зема.