Еден клик од рај до пекол!
Баба ми велеше дека човек кога ќе почне да тажи по минатото, дефинитивно старее. Не знам дали 48 се веќе навлегување во години кога е природно да се жали по некои времиња во кои сум се чувствувала посмирена и побезбедна, ама токму тоа ми се случува деновиве. Не бегам ни од тоа дека стареам, иако имам многу тоа да кажам и за и против. Нејсе, станувам меланхолична и некако поранлива.
Растевме во други времиња, оние кои беа некако изолирани од се’ лошо што се случуваше во светот. Игравме на плочници до доцна во ноќта, возевме велосипеди низ парк навечер, се враќавме дома во ниедно време, сами.Целата колумна на Ана Бунтеска за Женски магазин, читајте ја овде.
Слично
Поврзани вести
